WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

25 maja 1756 roku urodził się Feliks Radwański - architekt, pierwszy w Polsce wykładowca nauk technicznych na poziomie uniwersyteckim

Kształcił się w Krakowie od 1765 w Szkołach Nowodworskich, a następnie na wydz. filozoficznym uniwersytetu, uzyskując w 1771 stopień bakałarza, a w 1775 magistra artium; następnie jako docent extraneus wykładał na tej uczelni architekturę cywilną i wojskową. Od 1777 był też geometrą przysięgłym, m.in. czuwając nad sporządzaniem na polecenie H. Kołłątaja mapy Krakowa. W ramach reform KEN mianowany w 1781 profesorem matematyki elementarnej i mechaniki praktycznej dla rzemieślników Szkoły Głównej Koronnej, od 1783 kształcił się, głównie w Paryżu w Collège de France, zapoznając się z obiektami hydrotechnicznymi i fortyfikacjami, także w Holandii. Przez Rzym i Wiedeń powrócił latem 1786 do Krakowa. W 1787 objął Katedrę Mechaniki i Hydrauliki Szkoły Głównej Koronnej. Prowadził też społecznie niedzielne wykłady mechaniki praktycznej dla rzemieślników. Stworzył na uczelni nowoczesny gabinet modeli machin. Zbudował gmachy Collegium Phisicum oraz obserwatorium astronomicznego (1787–91). Był komisarzem dóbr akademickich (1795–1805), następnie przeszedł na emeryturę w związku z reorganizacją i germanizacją uniwersytetu.

Propagował modernizację rolnictwa, wydając „Dziennik Gospodarny Krakowski” (1806–07), w którym zamieszczał własne przekłady fachowych prac zachodnich, m.in. Henriego Louisa Duhamela du Monceau, Albrechta Daniela Thaera i Jethro Tulla. Zakupiwszy wieś Swoszowice wybudował tam dom zdrojowy zasilany wodą ze źródła leczniczej wody siarkowej zaprojektowaną przez siebie pompą (1811). W 1809 uczestniczył w przejmowaniu majątku uniwersyteckiego z rąk austriackich i objął kierownictwo wydz. filozoficznego. W 1815 został dożywotnim senatorem Wolnego Miasta Krakowa jako przedstawiciel uniwersytetu. Decydował o zachowaniu i konserwacji obiektów zabytkowych, dzięki niemu przetrwały m.in. Barbakan i Brama Floriańska. W 1817 rzucił pomysł utworzenia ogrodów miejskich na „splantowanych terenach” obwarowań Krakowa, a w 1818 wzniesienia Kopca Kościuszki. W latach 1820–24 wygłaszał publiczne wykłady dla rzemieślników, poświęcone głównie budowie dróg. Zajmował się górnictwem, postulował polepszenie losu włościan.

Jego syn Feliks (1789–1861), zwany młodszym, oficer armii Księstwa Warszawskiego wykształcony w Szkole Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierów, od 1817 budowniczy okręgowy w Krakowie, w 1826 został profesorem architektury i hydrauliki UJ. Wysłany dla pogłębienia wiedzy słuchał w Paryżu wykładów w École Polytechnique, École des Ponts et Chaussées i Académie des Beaux Arts, zapoznawał się też z górnictwem, budownictwem wodnym i uczelniami w Austrii, Niemczech, Holandii i Włoszech. Wykładał na UJ architekturę i hydraulikę (1829–33). Po likwidacji katedry w związku z reorganizacją uczelni, od 1835 został profesorem w nowo utworzonym Instytucie Technicznym w Krakowie. Wraz z Florianem Straszewskim zaprojektował i stworzył planty krakowskie, zaprojektował też Kopiec Kościuszki i kierował jego budową. Opublikował Naukę budownictwa (1844). Zajmował się też profesjonalnie malarstwem.

Polecamy opracowanie na temat Feliksa Radwańskiego i jego osiągnięć w naszym dziale historia-kultura.

ZDJĘCIE: RADWAŃSKI FELIKS
NA PODSTAWIE: Feliks Radwański ojciec, zdjęcie portretowe
Papier fotograficzny, nr inw. MNK XX-F-21969
Zbiory Muzeum Narodowego w Krakowie
ADAPTACJA CYFROWA © POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA

Feliks Radwański w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.