WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

W Brazylii mieszka dziś od 850 tys. do 1,5 mln Brazylijczyków polskiego pochodzenia. Mamy więc tam do czynienia już z piątym i szóstym, a nawet siódmym pokoleniem emigrantów. Dziś ci ludzie nie żyją już w tak mocnych więzach ze swym starym krajem, jak ich ojcowie, dziadkowie czy pradziadkowie. Dawniej w Brazylii istniały silne ośrodki polskości. Na początku XX wieku mieszkali tam Polacy, a nie jak dziś – Brazylijczycy polskiego pochodzenia. Wówczas osoby urodzone w polskich rodzinach czuły się prawie wyłącznie Polakami. Wielu z nich planowało nawet powrót do swej starej, ukochanej ojczyzny. Chciało się tylko dorobić i odłożyć na możliwie szybki powrót.

Tak się jednak nie stało. Dużym ciosem dla Polaków w Brazylii były czasy dyktatury prezydenta Vargasa, który poprzez swoje dekrety z roku 1938 praktycznie wstrzymał i zupełnie zahamował życie polonijne. Zlikwidował też wszystkie szkoły etniczne, a w ich liczbie także i polskie. To był bolesny cios dla wszystkich tutejszych organizacji polskich. Następne pokolenia naszych rodaków zaczęły się w tej sytuacji oddalać od swych korzeni i tradycji. Nic więc dziwnego, że taka jest dziś właśnie duża część współczesnej Polonii brazylijskiej, choć przeżyła ona jednocześnie duży awans społeczny. Wielu z nich już dawno wyemigrowało ze wsi do miasta i dorobiło się. Duża też jej część wtopiła się na dobre w środowisko brazylijskie i asymilowała. Dzisiejsi potomkowie polskich emigrantów kończą szkoły wyższe, zakładają przedsiębiorstwa, są aktywni politycznie, czym zdecydowanie różnią się od swoich przodków. Wielki sentyment do Polski jest nadal szczególnie odczuwalny wśród starszego pokolenia. Jest to z pewnością uczucie pielęgnowane wcześniej w domu ich ojca i matki. Niejednokrotnie też, osoby te Polski nigdy nie poznały. Mimo to do samej śmierci nosić będą w sercu obraz odległej ojczyzny

W Guarani das Missões - ośmiotysięcznej gminie rolnej położonej w Stanie Rio Grande do Sul, zwanej polską stolicą Gauchos, ponad 80% mieszkańców stanowią potomkowie polskich emigrantów. Od momentu politycznego usamodzielnienia w 1959 roku burmistrzami Guarani das Missões są wyłącznie osoby polskiego pochodzenia. Mimo, że większość mieszkańców nie mówi już po polsku, kilkanaście lat temu wprowadzono, w skali w Brazylii niespotykanej, naukę języka polskiego we wszystkich szkołach gminnych. Nauka prowadzona jest do dziś.

Polonia w Guarani das Missões wybudowała bardzo piękną, obszerną siedzibę. Fundusze zbierano sprzedając pierogi własnego wyrobu! Co roku, na początku maja odbywają się dni polskie. Wtedy się śpiewa, tańczy, degustuje.

Wszyscy mają ogromny szacunek do tradycji i kultywują polskość. Święta obchodzą z opłatkiem, 12 potrawami, kolędami, na Wielkanoc malują pisanki, znają śmigusa-dyngusa. Mówią przepięknym językiem Prusa i Sienkiewicza. Ich przodkowie wyjechali w XIX wieku a oni nie mieli kontaktu ze współczesnym polskim dlatego używają archaizmów: mówią gadać zamiast mówić, galoty, chodźmy zamiast pójdźmy. Zachwycają się miastami, kościołami, ale także jajkiem w majonezie, gołąbkami. To zupełnie inne smaki. Niektórzy są zdumieni, że Polska jest tak kolorowa. Czasami ze wspomnień dziadków wyłaniał się obraz biało-czarnego kraju, ale oni nie utrzymywali kontaktu z rodzinami, został im tylko obraz zabrany w pamięci czy na kilku zdjęciach.

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.