WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

31 maja 2026r. był ostatnim dniem pożegnania przed wakacjami. Mimo, że spotykaliśmy się tylko w drugim semestrze, to Polonia w Uzbekistanie skradła moje serce. Potomkowie Polaków, którzy zmuszeni byli zamieszkać daleko od domu, wciąż noszą w sobie niezachwianą dumę z polskości.

Żyją między dwoma światami. Ich dziadowie zostali wywiezieni do Azji, uciekli z łagrów rosyjskich, albo przenieśli się tu z innych części Związku Radzieckiego. Nie znają innego życia. Tu się urodzili, tu mają rodziny, tu toczy się ich życie. Po rozbiciu Związku Radzieckiego, wiele osób mających polskie korzenie zaczęło spełniać marzenie swoich dziadów – uczyć się polskości, poznawać ją i tęsknić za poznaniem Polski. To osoby, które chcą poznawać język, kulturę i tradycje naszego kraju. Mają w sobie wiele radości i chęci działania. Są wielkim skarbem i nadzieją na lepsze jutro. Dla każdego nauczyciela te wartości są najważniejsze. Wynagradzają wszelkie niedogodności i walkę z tęsknotą za domem.

Korzystając z tej możliwości dziękuję wszystkim, którzy uczestniczyli w spotkaniach ze mną. Dziękuję za życzliwość, uśmiech, zaangażowanie i czas poświęcony nie tylko na naukę, ale na uczenie mnie kultury i sztuki Uzbekistanu. Dziękuję również duchownym Polskiego Kościoła, którzy pomogli mi w trudnych chwilach. Pracownikom Ambasady Polskiej w Taszkencie, za wsparcie i pewność, że mogę zwrócić się o pomoc. Dziękuję również prezesowi stowarzyszenia „Polska Klasa”, za opiekę i zaufanie, jakim mnie obdarzyła.

Danuta Sowiar

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.
NA PODSTAWIE: korespondencja dla PAI