
W niedzielę, 14 kwietnia, siedziba Stowarzyszenia «Polonia» w Taszkencie wypełniła się radosną, świąteczną atmosferą. Zorganizowany z rozmachem wieczór pod hasłem „Wiosna i Wielkanoc” przypomniał wszystkim zgromadzonym, że radość płynąca ze Świąt Wielkanocnych – zgodnie z tradycją – trwa aż 40 dni. Wydarzenie stało się pięknym pomostem łączącym polskie obyczaje z uzbecką gościnnością.
Uroczystość rozpoczęła część literacka, podczas której wybrzmiały wiersze poświęcone wiośnie i odrodzeniu, recytowane w językach polskim oraz rosyjskim. Dla uczestników przygotowano również angażujący quiz o historii Wielkanocy, który pozwolił sprawdzić wiedzę na temat staropolskich rytuałów i chrześcijańskiej symboliki tych świąt.
Emocje wzbudziło ogłoszenie wyników konkursu na najlepsze jajko wielkanocne. Uczestnicy wykazali się niezwykłą kreatywnością, a wręczenie nagród stało się momentem celebracji talentów plastycznych zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Niezapomnianym elementem wieczoru był program muzyczny w wykonaniu utalentowanych uczniów taszkenckich szkół muzycznych. Młodzi artyści zaprezentowali utwory Fryderyka Chopina, jednak największe poruszenie wywołała niezwykła interpretacja jednego z nokturnów.
Został on wykonany na gidżaku – tradycyjnym uzbeckim instrumencie smyczkowym. To unikalne połączenie polskiej klasyki z orientalnym brzmieniem ludowego instrumentu wywołało zachwyt publiczności, stając się symbolem dialogu między kulturami.
Wieczór uświetniła obecność licznych gości honorowych. W uroczystości wzięli udział:
Wyjątkowym akcentem była obecność delegacji z Ambasady RP we Francji, co nadało spotkaniu międzynarodowego charakteru.
Część oficjalną zwieńczyła wspólna herbata, przy której w przyjaznej, niemal rodzinnej atmosferze kontynuowano rozmowy. Takie spotkania udowadniają, że działalność Stowarzyszenia «Polonia» w Taszkencie jest kluczowa dla podtrzymywania więzi z ojczyzną oraz budowania pozytywnego wizerunku Polski w Uzbekistanie.
Gidżak (lub ghidjak) to tradycyjny instrument smyczkowy, który od wieków stanowi serce muzyki narodowej w Uzbekistanie, Tadżykistanie oraz Turkmenistanie. Często nazywany jest „orientalnymi skrzypcami”, choć jego budowa i brzmienie mają swój unikalny, egzotyczny charakter.
Co wyróżnia gidżak?
Budowa: Tradycyjnie korpus instrumentu wykonywano z wydrążonego drewna morwy, tykwy, a nawet z metalowej puszki lub orzecha kokosowego, naciągając na wierzch cienką skórzaną membranę.
Brzmienie: Gidżak posiada zazwyczaj trzy lub cztery struny. Jego dźwięk jest niezwykle śpiewny, nieco nosowy i głęboko emocjonalny. Ma niesamowitą zdolność naśladowania ludzkiego głosu – od radosnych treli po przejmujący smutek.
Sposób gry: Gra się na nim pionowo, opierając instrument na kolanie, za pomocą łukowato wygiętego smyczka.
Wykonanie nokturnu Fryderyka Chopina na tym instrumencie to niezwykłe wyzwanie artystyczne. Delikatne, pianistyczne frazy polskiego kompozytora zyskują na gidżaku zupełnie nową głębię – stają się bardziej surowe, a jednocześnie niezwykle bliskie tradycji Makamu (klasycznej muzyki Wschodu). To połączenie pokazuje, że muzyka Chopina jest uniwersalnym językiem emocji, który potrafi wybrzmieć pięknie nawet na instrumentach pochodzących z zupełnie innych kręgów kulturowych.
POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.
NA PODSTAWIE: korespondencja dla PAI
TŁUMACZENIE DŁUŻSZYCH TEKSTÓW MOŻE CHWILĘ POTRWAĆ...
NAPISZ DO REDAKCJI
Wyjątkiem jest uzyskanie indywidualnej zgody redakcji, wówczas zgodnie z prawem autorskim należy podać źródło:
Polonijna Agencja Informacyjna, autora – jeżeli jest wymieniony i pełny adres internetowy artykułu
wraz z aktywnym linkiem do strony z artykułem oraz informacje o licencji.