WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

Miniona środa zapisała się w historii uzbeckiej „Świetlicy” jako czas niezwykłych spotkań i głębokich wzruszeń. Choć dzień upłynął pod znakiem intensywnej nauki podczas tradycyjnych zajęć języka polskiego prowadzonych przez niezastąpiony zespół pedagogiczny – panią Natalię, pana Józefa oraz panią Nadzieję – to popołudniowa wizyta gości z Polski nadała wydarzeniu rangę międzynarodową.

DIALOG O PRZYSZŁOŚCI JĘZYKA POLSKIEGO W UZBEKISTANIE

Centrum miało zaszczyt gościć delegację z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II (KUL). W murach placówki powitano Rektora uczelni, ks. prof. Mirosława Kalinowskiego, któremu towarzyszył dyrektor Biura Komunikacji KUL, pan Wojciech Andrusiewicz.

Wizyta była okazją do merytorycznej dyskusji na temat kluczowych kierunków wsparcia rozwoju języka polskiego w Uzbekistanie. Rozmowy z przedstawicielami jednej z najważniejszych polskich uczelni otwierają nowe perspektywy dla lokalnej społeczności, dając nadzieję na zacieśnienie współpracy edukacyjnej i kulturowej z Krajem.

DAR SERCA: WIZERUNEK CZARNEJ MADONNY

Najbardziej poruszającym momentem wieczoru była uroczystość przekazania malarskiego wizerunku Matki Bożej Częstochowskiej. Autorką obrazu jest członkini wspólnoty, pani Eugenia, która w swoje dzieło włożyła nie tylko kunszt artystyczny, ale i wielkie serce. Malowidło zostało ofiarowane ks. Jarosławowi, duchowemu opiekunowi centrum, jako wyraz głębokiej wdzięczności za blisko dwie dekady nieustannego towarzyszenia wspólnocie, wsparcia duchowego i budowania mostów między ludźmi.

MISJA PONAD KONTYNENTAMI: Z UZBEKISTANU DO PAPUI-NOWEJ GWINEI

Dla Polaków „Czarna Madonna” to symbol wykraczający poza ramy religijne – to narodowa świętość, która od wieków jednoczy pokolenia. Tym silniejszy wydźwięk zyskała decyzja ks. Jarosława, który postanowił przekazać ten wyjątkowy dar dalej. Obraz, za pośrednictwem kapłanów, wyruszy w daleką drogę do Papui-Nowej Gwinei.

Tam, w tamtejszej Katedrze, wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej zajmie honorowe miejsce, stając się duchowym pomostem łączącym Uzbekistan, Polskę i odległą Oceanię. To symboliczne posłannictwo pokazuje, że wiara i tradycja nie znają granic geograficznych.

ŚWIADECTWO WSPÓLNOTY

Ten wyjątkowy wieczór stał się dla polskiego centrum w Uzbekistanie jasnym świadectwem tego, że to właśnie wymiar duchowy i kulturowy stanowi najsilniejsze spoiwo wspólnoty. Wydarzenie to nie tylko wzmocniło więzi z Macierzą, ale także udowodniło, że lokalne działania mogą mieć wymiar globalny, otwierając nowe horyzonty dla wymiany duchowej i wzajemnego zrozumienia między narodami.

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.
NA PODSTAWIE: korespondencja dla PAI - Nadejda Makhkamova