WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

Miał 38 lat, gdy został wraz z innymi jeńcami rozstrzelany przez NKWD w Charkowie. Władysław Sebyła, poeta buntu społecznego, pacyfizmu, poeta, na którego wpłynęły rewolucyjne tendencje ówczesnej Europy. W jego twórczości napotykamy - jak to określają krytycy literatury - ból istnienia i głód wieczności. To go zbliża do twórców Młodej Polski: wadzenie się z Bogiem czy też z nieporządkiem wszechrzeczy, są w niej też elementy manichejskie, bluźnierstwa rzucane w milczącą pustkę niebios, wizja świata zimnego, przepełnionego martwotą, nieprzychylnego człowiekowi. I takiego świata pod koniec życia doświadczył.

Czesław Miłosz w "Traktacie poetyckim" wspominał Sebyłę takimi słowami: W tym swoim wierszu, jakby testamencie, Do Światowida przyrównał ojczyznę. Zbliża się do niej świst i werbli trzask Od równin wschodu i równin zachodu A ona śni o brzęku swoich pszczół, O popołudniach w hesperyjskich sadach. Czy za to strzelą w tył głowy Sebyle I pochowają go w smoleńskim lesie?

Jako podporucznik rezerwy Sebyła został zmobilizowany 28 sierpnia 1939 r. z przydziałem do 13. Pułku Piechoty "Dzieci Krakowa" z Pułtuska w składzie 8. Dywizji Piechoty Armii "Modlin". Odkomenderowany do wzmocnienia Korpusu Ochrony Pogranicza w Hancewiczach koło Łunińca, dostał się po 17 września 1939 r. do niewoli radzieckiej. Internowany w obozie oficerskim w Starobielsku, 11 kwietnia 1940 r. został rozstrzelany przez NKWD w Charkowie. W 2007 r. poeta został mianowany pośmiertnie porucznikiem.

KOLORYZACJA ZDJĘCIA © PAI

Władysław Sebyła w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.