WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

Gdy po raz pierwszy zobaczyłam Cavalgada da Fé w Papanduvie, pomyślałam, że to jedno z najpiękniejszych wydarzeń w naszej gminie. Tym większe było moje zdziwienie, że polska kaplica – Oratorium św. Jana Pawła II, z którego miejscowa Polonia jest tak dumna – nie brała w nim udziału.

A przecież religijność tutejszych Polaków i ich potomków, od pokoleń silnie związanych z wiarą i tradycją, doskonale współgra z charakterem tego wydarzenia. Pomyślałam wtedy: trzeba to zmienić. I rzeczywiście – w tym roku polska społeczność stała się częścią tej niezwykłej historii.

Cavalgada da Fé, czyli „Konna Pielgrzymka Wiary”, to wydarzenie wyjątkowe – gdzie duchowość spotyka się z lokalną kulturą. Gauchos ze stanów Santa Catarina, Paraná i Rio Grande do Sul, konie, barwne stroje i modlitwa przeplatająca się z folklorem tworzą atmosferę, której nie da się pomylić z żadną inną.

Kawalkada trwa kilka dni – od czwartku do Niedzieli Palmowej. W tym czasie uczestnicy przemierzają ponad 60 kilometrów przez wiejskie tereny Papanduvy. Trasa prowadzi przez osady, pola i lasy, a jej rytm wyznaczają kolejne przystanki przy kościołach i kaplicach.

To właśnie tam dzieje się coś szczególnego. Każda społeczność przygotowuje swoją stację Drogi Krzyżowej. W tym roku nam – Polonii – przypadła 13. stacja. Przystąpiliśmy do pracy z przejęciem i poczuciem odpowiedzialności. Chcieliśmy nie tylko dobrze odegrać scenę, ale też pokazać naszą wrażliwość, naszą tradycję, naszą wiarę.

Efekt przeszedł nasze oczekiwania. Przedstawienie, przygotowane w duchu polskiej religijności, poruszyło uczestników. Widziałam skupienie, emocje, ciszę – tę szczególną ciszę, która mówi więcej niż słowa. W wielu osobach to doświadczenie zostawiło coś głębokiego: refleksję, wzruszenie, a może nawet wewnętrzne ukojenie.

Bo Cavalgada da Fé to coś więcej niż przejazd konny. To pielgrzymka. W Polsce idziemy pieszo – na Jasną Górę, przez dni i kilometry. Tutaj jedzie się konno, ale sens pozostaje ten sam: wspólnota, wysiłek, modlitwa i droga – ta zewnętrzna i ta wewnętrzna.

W Brazylii koń ma swoje szczególne znaczenie. Jest częścią historii osadników, symbolem codziennego trudu, ale też wolności. W tej pielgrzymce staje się również znakiem wiary – drogi, którą pokonuje się razem.

Kiedy na końcu pielgrzymki około 250 jeźdźców dotarło do kościoła parafialnego, było jasne, że to wydarzenie to coś więcej niż tradycja. To wspólnota. To doświadczenie, które łączy ludzi ponad pochodzeniem.

Dla mnie osobiście najważniejsze było to, że w tym roku częścią tej wspólnoty stała się także Polonia. Oratorium św. Jana Pawła II wreszcie znalazło swoje miejsce w Cavalgada da Fé. I wszystko wskazuje na to, że było to spotkanie, które zostanie na dłużej.

Renata Matusiak
Nauczyciel skierowany przez ORPEG do pracy dydaktycznej w Brazylii

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.
NA PODSTAWIE: korespondencja dla PAI