WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

Polscy historycy generację z której wywodzi się Stanisław Grabski określają mianem "niepokornej". Urodzeni w pobliżu Powstania Styczniowego i wychowani w okresie najciemniejszej nocy politycznej, jaka kiedykolwiek zapadła nad Polską potrafili odrodzić polskie życie polityczne, stworzyć potężne stronnictwa polityczne o wyraźnych programach, wnieść istotny wkład w odzyskanie niepodległości w 1918 r., wreszcie – w wieku zdecydowanie już bliskim emerytalnego – podjąć trud budowy odrodzonego państwa.

Stanisław Grabski urodził się 5 kwietnia 1871 r. w Borowie nad Bzurą w rodzinie ziemiańskiej. Ekonomista, profesor, minister rządów przedmajowych, działacz polityczny związany z narodową demokracją. W młodości organizator kółek socjalistycznych. W listopadzie 1892 współzałożyciel PPS, z którą zerwał w 1902, wiążąc się z obozem narodowym. Członek Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu. Członek polskiej delegacji na rokowania Polski i RFSRR w Mińsku, a następnie w Rydze, zakończonych traktatem ryskim. W latach 1919-1927 poseł na Sejm z listy Związku Ludowo-Narodowego. W 1923 i w latach 1925-1926 minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego. Autor ustawy regulującej kwestię szkolnictwa dla mniejszości narodowych. Po przewrocie majowym w 1926 wycofał się z życia politycznego i poświęcił się pracy naukowej i publicystycznej.

Profesor zmarł w Sulejówku w wieku 78 lat. Pogrzeb odbył się 9 maja na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, na koszt państwa. W uroczystości udział wzięli m.in. reprezentanci ówczesnych władz, przedstawiciele senatu UW, młodzież akademicka.

KOLORYZACJA ZDJĘCIA © PAI

Stanisław Grabski w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.