WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

19 marca 1842 r. został założony Adampol (Polonezköy), polska miejscowość w Turcji na północno-wschodnich obrzeżach Stambułu, po azjatyskiej stronie Bosforu. Inicjatorem był przywódca jednej z emigracyjnych frakcji po Powstaniu Listopadowym Adam Czartoryski.

Po upadku Powstania Listopadowego wielu członków zrywu udało się na emigrację, głównie do Francji. Tam w zależności od orientacji politycznej skupili się w kilku frakcjach, z których jedną był konserwatywno-liberalny, nastawiony prozachodnio i antyrosyjsko Hotel Lambert, którego przywódcą był książę Adam Czartoryski. Na początku lat 40. XIX w. pragnąc wesprzeć dość licznie przebywających również w Turcji polskich emigrantów, by przeciwstawić się rosyjskim wpływom na tym terenie i utworzyć drugi polski ośrodek emigracyjny, Czartoryski wysłał nad Bosfor swojego współpracownika Michała Czajkowskiego. Wykupił on część terenów leśnych na północny-wschód od Stambułu, gdzie zaczęła powstawać polska wioska.

Stworzenie wsi na zakupionych terenach wzięli na siebie księża lazaryści, którzy zajmowali się m.in.: wykupywaniem polskich żołnierzy z niewoli i zbieraniem dezerterów z armii rosyjskiej. Pierwsi osadnicy nie mieli łatwo, gdyż miejscowość była zlokalizowana w trudnych warunkach. Leżała ona bowiem na terenie górzystym porośniętym przez lasy wyglądem przypominająca polskie Bieszczady. Warunki osadnictwa były na tyle trudne, że z początkowych 12 osób po kilku latach zostało tylko 3, gdyż reszta nie mogła wytrzymać tamtejszych warunków.

19 marca 1942 roku został poświęcony pierwszy powstały tam dom. Z czasem osada nazwana na cześć Czartoryskiego Adam-koj czyli Adamowa Wioska, w skrócie Adampol, zaczęła się rozrastać. Zamieszkało tam wielu dawnych uczestników powstania, a także wykupowani z niewoli tureckiej Polacy przymusowo walczący w wojskach rosyjskich, a później także uczestnicy wojny krymskiej i polscy uciekinierzy z Syberii. Schronienie znajdowali tam również inni emigranci z rejonów rosyjskich. Pod koniec XIX wieku wioska była zamieszkiwana przez 300 Polaków. Przez wiele lat jednym z głównych problemów osadników był brak żon, ale po jakimś czasie zaczęły one przybywać do Adampolu. Stopniowo lasy i pustkowia zamieniały się na żyzne pola, gdzie zaczęto uprawę ziemniaków, kukurydzy czy pszenicy i owsa. Zaczęto również hodować zwierzynę. Adampol na początku swojej historii nie asymilował się zbytnio z turecką społecznością.

Polecamy opracowanie na temat polskiej osady w naszym dziale historia-kultura.

Polonezköy czyli Adampol w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.