
Poetka młodopolska, tworząca też pod pseudonimem Iwo Płomieńczyk, Maryla Wolska przyszła na świat 13 marca 1873 r. we Lwowie. Dorastała w atmosferze sztuki – ojciec był malarzem, matka – dawną narzeczoną Grottgera. Jej rodzice chrzestni też byli związani ze sztuką – byli to malarz i poeta. Nic więc dziwnego, że od młodych swoich lat uprawiała obie te sztuki.
Odebrała edukację domową. Początkowo studiowała malarstwo w Monachium i Paryżu, później poświęciła się twórczości literackiej. W 1894 roku wyszła za mąż za inżyniera, konstruktora urządzeń wiertniczych, Wacława Wolskiego. Oboje brali czynny udział w życiu literackim i kulturalnym Lwowa. Ich dom zwany Zaświecie, był miejscem spotkań artystów, m.in. literatów z grupy ,,Płanetników", do której należał Oskar Ortwin oraz Leopold Staff, którego debiutowi poetyckiemu patronowała; u Wolskich bywał także Ignacy Paderewski, platoniczna miłość pani domu.
W początkowym okresie twórczości, tj. od 1893 r., Wolska publikowała swe utwory w czasopismach. Właściwy debiut przypadł dopiero później, bo w 1901 r., kiedy wydała swój pierwszy tomik poetycki, pt. Thčme varié. W tym samym roku także ogłosiła kolejny zbiór wierszy o charakterze nostalgicznym Symfonia jesienna. W zbiorze Z ogni kupalnych (1905) oraz w dramacie Swanta. Baśń o prawdzie (1906) poetka posłużyła się stylizacją na tematy ludowe i prasłowiańskie. Po 1918 r. w jej twórczości nastąpił zwrot ku prostocie i bezpośredniości wyrazu. Można to zauważyć w jej ostatnim tomiku Dzbanek malin (1929). Wolska jest także autorką nowel, zawartych w zbiorze Dziewczęta (1910), biografii i prac publicystycznych.
Wolska miała pięcioro dzieci: trzech synów Ludwika, Kazimierza i Juliusza oraz dwie córki Beatę i Anielę. Najbardziej literacko utalentowany, najstarszy syn Ludwik został zamordowany w 1919 przez Ukraińców, najmłodszy Juliusz zmarł w roku 1926. Beata była poetką i prozatorką, a Aniela natomiast malarką.
Poetka podczas I wojny światowej pracowała jako pielęgniarka w szpitalu wojskowym, prowadziła także obszerną korespondencję, dotąd w dużej części nieopublikowaną; oprócz wierszy, pisała artykuły publicystyczne, biografie, prowadziła pamiętnik, zatytułowany Quodlibet (wyd. 1974).
Maryla Wolska, zmarła w roku 1930 i została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim w rodzinnym grobie Młodnickich i Wolskich.
KOLORYZACJA ZDJĘCIA © PAI
Maryla Wolska w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.
TŁUMACZENIE DŁUŻSZYCH TEKSTÓW MOŻE CHWILĘ POTRWAĆ...
NAPISZ DO REDAKCJI
Wyjątkiem jest uzyskanie indywidualnej zgody redakcji, wówczas zgodnie z prawem autorskim należy podać źródło:
Polonijna Agencja Informacyjna, autora – jeżeli jest wymieniony i pełny adres internetowy artykułu
wraz z aktywnym linkiem do strony z artykułem oraz informacje o licencji.