PORTAL POLONII - POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA <





HISTORIA - KULTURA
KOMPENDIUM WIEDZY DLA POLONII I POLAKÓW ZA GRANICĄ

Liczba publikacji o historii i kulturze polskiej:   1579





SZUKAJ W HISTORII I KULTURZE







2020-03-21     0000-00-00

Straszny dwór

STANISŁAW MONIUSZKO





TEATR WIELKI - OPERA NARODOWA

Straszny dwór (audiodeskrypcja)

Opera w czterech aktach

Libretto: Jan Chęciński na kanwie gawędy Kazimierza Władysława Wójcickiego

Prapremiera 28/09/1865

Premiera tej inscenizacji 8/11/2015

Teatr Wielki - Opera Narodowa, Warszawa

Rejestracji dokonano 2, 3/11/2019 w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie

http://vod.teatrwielki.pl/stream/vod/straszny-dwor-audiodeskrypcja/


Straszny dwór

„Choć polski mym ojczystym językiem, najbardziej lubię słyszeć wokół siebie także inne mowy (…) Gdy los sprawił, że granice stały się przekraczalne, podejmowałem nieraz wyprawy bez konkretnie określonego celu (…) By zobaczyć własne odbicie w innym lustrze. To konieczne, gdyż lustra potrafią kłamać, więc jeśli całe życie przeglądasz się w jednym, możesz do końca nie wiedzieć, jak naprawdę wyglądasz” – pisze Robert Makłowicz w książce Café Museum. Oddanie reżyserii i oprawy plastycznej Strasznego dworu twórcom zagranicznym (reżyser David Pountney, scenograf Leslie Travers i autorka kostiumów Marie-Jean Lecca) pozwala nam przejrzeć się w innym lustrze. Wyjść poza zadanie ze szkoły: „Napisz, czyj wizerunek nakreślił Miecznik w swojej arii?” (odpowiedź: idealnego zięcia, który musi „mieć w miłości kraj ojczysty, być odważnym jako lew, dla swej ziemi macierzystej, na skinienie oddać krew”). Co widzimy w lustrze przystawionym nam przez brytyjskich twórców? Lata 20. XX wieku, w Polsce – czas intensywnej modernizacji i odbudowywania tożsamości państwowej. To nowoczesne, bauhausowskie bryły tworzą ramy dla nostalgii – mówi scenograf. Reżyser stosuje ciekawy chwyt – córki Miecznika inscenizują „żywe obrazy”, tak popularne w dwudziestoleciu – i oto w finale w Kalinowie ożywają rokokowe pejzaże i sceny rodzajowe à la Watteau, styl Marii Antoniny… Ta podróż sentymentalna przypomina refleksję o nostalgii Woody’ego Allena, zawartą w O północy w Paryżu.







COPYRIGHT

KOPIOWANIE MATERIAŁÓW ZAWARTYCH W PORTALU ZABRONIONE

Wszelkie materiały zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.